Op de golven meedeinen

Het afgelopen jaar hebben we allemaal meer of minder moeite gehad om ons aan te passen aan de veranderingen die de corona pandemie ons heeft opgelegd. Hoewel het een uitdaging is, heb ik gemerkt dat tijden van overgang en verandering ook een goed moment zijn om je mentale en psychologische flexibiliteitsspieren te oefenen. Eigenlijk is dat het enige nuttige wat we met tegenslag kunnen doen.

Uiteindelijk is het je eigen houding in tijden van transformatie en crisis waar je ook maar enige controle op uit kan oefenen. De rest is een illusie. Maar het vereist soms een ijzeren discipline om de zachtheid te vinden om de controle even los te laten en de ervaring met een ontspannen openheid te beleven. Om de bewuste keuze te maken om afstand te nemen en je naar een lichtere plek van overgave en nieuwsgierigheid te bewegen.

Want je kán het. Als je erbij stilstaat dan zijn we de hele tijd in transitie. We groeien snel van baby tot peuter en dan iets langzamer naar middelbare en hoge leeftijd, waarbij we elke cel in ons fysieke lichaam zich om de zeven jaar vernieuwt. We zijn verandering en toch zijn we bang voor verandering. En de veranderingen waar we het meest bang voor zijn, is de verandering waar we niet om gevraagd hebben.

Sommige veranderingen en overgangen hebben we zelf in ons leven uitgenodigd. En dat is al spannend genoeg. Hoewel we vlinders in onze buik kunnen voelen, is het leven niet ineens onbestuurbaar geworden. We hebben wel bepaalde verwachtingen en kijken ernaar uit om ons plan te zien ontvouwen. En lopen het risico om teleurgesteld te worden. Maar daar is nog nooit iemand aan gestorven.

Veel meer moeite hebben we, zoals het afgelopen jaar, met veranderingen waar we niet zelf voor hebben gekozen. We voelen ons een slachtoffer van de omstandigheden, en in onze onmacht zoeken we controle waar die niet te vinden is. Houvast waar ineens de grond onder onze voeten lijkt weg te zakken.

We gaan piekeren. En piekeren, zo zegt een oud Iers spreekwoord, is als een schommelstoel. Je beweegt wel maar je komt nergens En je wordt er doodmoe van. Piekeren is een manier om te denken dat je ergens controle over hebt door allerlei scenario’s uit te denken en vast te bedenken hoe je erop zal reageren. Door steeds weer aandacht te schenken aan de dingen die we (nog) niet kunnen weten raken we bovendien blind voor de mogelijkheden die hier en nu op ons pad liggen.

Het toegeven aan deze ongezonde illusie van controle weerhoudt ons er ook van om deze tijd van transformatie en overgang te gebruiken om in contact te komen met je diepere en wijzere zelf. Het zelf dat vaak uitstekend weet hoe jij je innerlijke kompas kan volgen. Zodra jij je verbindt met die diepere bron kan jij je ook overgeven aan ‘wat is’ en met een beetje afstandelijke nieuwsgierigheid naar de gebeurtenissen kijken.

Controle en verwachting marcheren uitgeput op het ritme van hun eigen trom, terwijl overgave en nieuwsgierigheid meebewegen in het ritme van het leven.

Dus wanneer de onweerswolken van verandering in ons leven neerkomen, kunnen we de luiken dichtslaan en ons aan het roer vastklampen, of met nieuwsgierigheid kijken waar de wind ons heen wil blazen. Als je terugkijkt dan zie je dat je achteraf vaak heel goed dit soort omwentelingen in ons leven kunnen duiden. Gebruik daarom dat inzicht om de behoefte om alles zeker te weten los te laten. Je zit immers middenin de storm. Je kan al vallend niet opspringen. Je vindt het misschien niet leuk, je kunt zeeziek worden en overgeven, dat is prima, laat de innerlijke controller er maar voor zorgen dat je een emmer klaar hebt staan. Je kan zelfs je vuisten naar de hemel heffen en roepen “dit is te moeilijk!” Want verandering is moeilijk!!! Maar laat dan de gebeurtenissen zich ontvouwen die je misschien nieuwe en opwindende ervaringen zullen brengen. Dein mee op de golven in plaats van kopje onder te gaan. Zo omarm de creatieve chaos van verandering en kan je er het beste voor jezelf uitslepen.

Wil je met mij komen praten over hoe jij zelf met verandering omgaat, boek hier dan een eerste gratis half uur. Ik ben benieuwd naar je verhaal.

xxls